Van relatiemanger in de zorg naar programmamaker jeugd in de bibliotheek

Inge had een stabiele baan, fijne collega’s en zekerheid. Toch bleef er iets knagen. Tot ze besloot het anders te doen. “Ik wist: als ik hier blijf, gebeurt er niets.”

“Ik had een goede baan, maar het was niet mijn passie”

“Ik werkte jarenlang als relatiemanager bij een leverancier in de zorgsector. Ik ondersteunde zorginstellingen, gaf uitleg over hulpmiddelen en was de schakel tussen klant en organisatie. Het was een goede baan, met veel vrijheid en vertrouwen.” Toch voelde het niet als haar plek op de lange termijn. “Ik vond het fijn om mensen te helpen, maar het gaf me geen echte energie. Mijn creativiteit zat ergens anders. Schrijven, boeken, verhalen – dat hoort bij mij. Daar was ik achtergekomen door iemand die me inspireerde om mijn hart te volgen. De passie die ik hiervoor als kind had, was op een zijspoor beland” Na jaren van stabiliteit begon het weer te kriebelen. “Het werk werd routine. Ik dacht steeds vaker: hoe zou ik daar mijn werkgeluk uit kunnen halen?

''Door gesprekken durfde ik weer in beweging te komen''

Via een inloopspreekuur kwam Inge in contact met een loopbaanadviseur Ralph van het Werkcentrum. “Hij hielp me om mijn gedachten te ordenen en gaf praktische handvatten. Dat was heel prettig, iemand om mee te sparren over het zakelijke stuk”. Samen onderzochten ze haar ideeën: werken in een boekwinkel, schrijven, of een baan in de bibliotheek. “Ik vond het spannend om bepaalde stappen te zetten. Ralph maakte het klein en haalbaar. Bijvoorbeeld door eerst gesprekken te voeren en vrijwilligerswerk te doen.” Zo begon Inge met een paar uur vrijwilligerswerk in de bibliotheek. “Dat gaf me meteen energie. Ik voelde: dit klopt.” Ook leerde ze anders kijken naar netwerken. “Het hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn. Gewoon binnenlopen, praten, nieuwsgierig zijn. Dat gaf vertrouwen.” 

“Ik kies nu bewust voor werk waar ik energie van krijg”

Langzaam viel alles op zijn plek. Ze oriënteerde zich verder, sprak met mensen uit het vak en solliciteerde uiteindelijk op een functie als programmamaker jeugd bij diezelfde bibliotheek. “Ik voelde meteen: dit is wat ik wil. Ik kreeg er zoveel energie van.” Binnenkort start ze in haar nieuwe baan. Minder uren, maar meer voldoening. “Dat vond ik spannend, zeker financieel. Maar ik vertrouwde op wat goed voelde.” De grootste verandering? “Ik maak nu een keuze die echt bij mij past. Niet alleen vanuit zekerheid, maar ook vanuit wat mij gelukkig maakt.”

“Ik heb geleerd dat je niet meteen alles zeker hoeft te weten. Elke stap levert nieuwe informatie op. Voelt het goed, dan krijg je vertrouwen om de volgende te zetten”.

Off